BİLARDO sporunda elde ettiği uluslararası başarılarla, ülkemizde bilardonun yaygınlaşmasına neden olan Semih Saygıner, 1993 yılında Berlin’de kazandığı dünya üçüncülüğünün ardından 1994'te Dünya Bilardo Kupası’nda birinci gelerek dünya klasmanında sekizincilikten üçüncülüğe yükseldi. O günden itibaren sayısız başarılara imza atan Saygıner ile ülke gündemi üzerine keyifli röportaj yaptık.

Ülkemizin yaşadığı sıkıntılar karşısında herkesin üretmesi ve çalışması gerektiğini söyleyen Sezen Cumhur Önal, Atatürk'ün nutkundan bir kelimeyi örnek veriyor: "Türk Milleti fakirdir çalışmak zorundadır!"

1960'LI yıllarda radyodaki mikrofonundan tüm ülkeye seslenerek tek sesli müzikten, çok sesli müziğe geçişte önemli görev üstlenen sanatçı Sezen Cumhur Önal, ülkemizin en önemli kilometre taşlarından biri. Türk Pop Müziği'nin doğuşunda büyük katkıları bulunan Önal, müzik kültürümüzü, yabancı kültürlerle harmanlayarak Anadolu motiflerini tüm dünyaya gösterdi. Sanatçı ile müzik ve ülke gündemi üzerine keyifli bir sohbet gerçekleştirdik.

Müziğin evrensel bir dili var. Bu dili kullanmak çok önemlidir. Hele iletişim çağı dediğimiz Millenium'da hayatımızın kan damarları olan ses çok önemli. O sesin güzelliğini ve önemini keşfetmenin mutluluğunu yaşıyorum. 60'lı yıllardaki radyo günleri milli kültürümüzün sembolüydü. Orada çok anlamlı ve disiplinli bir çalışma tarzımız vardı. O radyo günlerinde yaptığımız çalışmalar bana yıllar sonra ödül olarak geri döndü ve bu yüzden çok mutluyum. Bugün herkes şarkı söylüyor ama Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün bize gösterdiği bir hedef vardı. Yeni bir alfabeyle, 1923'lerde Türk alfabesiyle yola çıktık sonrasını bir düşünün... Çok sesli müzik diye bizim dönemimizin genç kuşakları bizim programlarımız sayesinde ulaştı.

Evet. Özellikle genç kuşaklara seslenen Batı'nın pop müzik parçalarında şairin dediği gibi "Dilim benim bayrağım" düşüncesiyle yola çıktık. Türk Müzik ellerini yabancı kültürle harmanlanmış yabancı dillerin egemenliğinden kurtarmak için büyük bir uğraş verdik. Bu olay bana sorarsanız şarkı dilinde bir devrimdi. Yüzü Batı'ya dönük Türkiye'nin çok sesli müziği benimsemesi de şarttı. Geleneksel kalıplarımızın içinde bu da bir zenginlik olacaktı.

Aslında buna da cesaret etmek çok zor bir şey... Adeta bir devrim yarattınız!

Elbette. O zaman birtakım aydın geçinenler müzik yazarları dahil buna karşı çıktılar. Çok yalnız kalmıştık. Ben radyoda program yapıyorum, Tercüman Gazetesi'nde Beyoğlu muhabirliği yapıyorum. Ayrıca diğer gazetelerde müzik sayfası hazırlıyorum ki bu şarkıları duyurabilmek için. Biz şunu yaptık: Madem bizim şarkıcılarımız yabancıları taklit etmeyi marifet sayıyorlar, biz de yabancılara Türkçe okutalım dedik ki örnek alsınlar. Önca yurtdışına gittik. "Her yerde Kar Var" arkasından benim yazdığım şarkılar... O zaman büyük sükse oldu. Arkasından Yeşilçam sinemasında benim şarkılarım çok ön plana çıktı. Mesela "Aşk Eski Bir Yalan" için film çekildi. Türkan Şoray, Filiz Akın, Murat Soydan başrollerde oynadı. Şarkılarımla beslenen Türk Sineması'nın 60'lı yıllardaki perdelerinde o yıllarda yazdığım birçok şarkı yankılandı. Ve o şarkılar bu dönemde onların meyvesini yiyorum. Şu yıllarda o şarkılar altın oldu. Bunun onuru yeter bana. Allah Digitürk'ten razı olsun onların sayesinde birçok şarkımı beyazperde de kullanılmış olduğunu görmekten çok mutlu oldum.

Öncelikle günümüzün ekonomistlerine Allah yardım etsin. Ekonomimizi buraya getirenleri kesinlikle affetmiyorum. Bu hükümet getirdi bizi bu duruma getirdi diyemem. Bu bir birikim. Ama çok büyük hatalar var. Önceki yıllarda çeşitli iktidarla gelip gitti. Bunun içinde yapılan hataları kişisel olarak kimseye yükleyemeyiz. Memleketin bugün içinde bulunduğu sıkıntılı durumun nedeni bundan önceki iktidarların beceriksizliği, vurdumduymazlığı, herşeyi ertelemiş olmaları. Bizim herşeyden önce özümüzü kaybetmemiz gerekir. Biz Türk olarak Avrupa'ya özenmek yerine Türk'ün gücünü dünyaya göstermeliyiz.

Benim Türk halkım çalışmak ve üretmek zorunda. Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün nutkunda dediği gibi "Türk Milleti fakirdir çalışmak zorundadır." Kalkınmanın tek yolu üretmekten geçiyor. Biz zenginiz biz köprüyü satalım, topraklarımızı satalım, bu paralarla da yan gelip yatalım denemez. Mesela bir cip salgınıdır gidiyor. Lütfen bu lüks özentimizden vazgeçelim. Dünyaya el açan bir ülkenin bir vatandaşı olarak bunları ayıp karşılıyorum. Herkes ayağını yorganına göre uzatacak. Sen bir Türksün. Dünya ülkelerine el açan bir duruma gelmişsin. Neden hep borç almışsın. Borç yiyen kendi kesesinden yer. Eğer sen memleketini seviyorsan, bayrağınla gurur duyuyorsan, memleketine ihanet etmek istemiyorsan o zaman öyle yaşayacaksın. İsraf! Müslümanlıkta haram kılınmıştır. Haram diyorsun, ama işine geldiği zaman ben batılıyım diyorsun işine gelince ben doğuluyum diyorsun. Olmaz! Türkiye ayağını yorganına göre uzatacak başka yolu yok! Müzikte de bu böyle. Önüne gelen şarkıcı oluyor. Birşey soracağım, "Bir kadın şarkıcı soyununca sesi daha mı güzel olur", Hayır! Şimdi önüne gelen soyunup göbek atıyor.

Tabii ki yasaların hatalarından ve eksikliklerinden doğan yanlışlar bana engel oldu. Telif hakları yeterli değil. Yeşilçam'da benim bir sürü şarkımı kullanmışlar Çolpan İlhan, Ajda Pekkan, Belkıs Özener, Türkan Şoray söylemiş. Hiç haberim yok. Benim yazdığım şarkıların söyleyen sanatçılar arasında Hülya Koçyiğit, Filiz Akın, Fatma Girik gibi çok özel isimler var. Ben çok mütevazi bir hayat yaşıyorum. Ben böyle yaşamaya da devam edeceğim. Bana göre çok para, çok insanın karakterini bozuyor. Bir yerlerde tabii herkes için geçerli değil ama para insanın başını döndürüyor.

Sizce ülkemizde bir çifte stardart mı yaşanıyor? Çünkü bir taraf lüks içinde saltanat sürerken, diğeri ekmeğin peşinde ölümü göze alıyor?

Lüks kelimesinin karşılığı şık yaşamaktır. Bu ülkede lüks yaşamanın ihtimali var mı? Şu yollarımız haline bakın! Yediğimiz içtiğimiz gıdalara bakın. Ne yediğimiz ekmekteki, ne de içtiğimiz su da ki bereketi bulabiliyorum.

Nüfus patlamasından dolayı. Önemli olan bunu engellemek, önlemek değil. Toplumu bilinçlendirmek gerekli. Şimdi bakıyorum, gençler "Sen beni seviyorsun, ben seni seviyorum, gel evlenelim" diyorlar. Ama gerçek hayat böyle değil. Örneğin, kredi kartı. Daha önce de söylediğim gibi "Borç yiyen cebinden yer." Bana geçen gün bir tezgahtar, "Abi sen Nişantaşı'nda oturuyorsun. Neden pazarlık ediyorsun?" diyor. Bundan büyük ayıp olabilir mi? Büyük Türk ulemaları , "Kuruşun kıymetini bilmeyen Türk değildir." Ne zaman biz bu kadar zengin olduk? Nedir bu batıya özenmek? Mutluluğun yolu paradan geçmiyor. Ama çocuklarımıza yanlış yayınlarla, yanlış sunuşlarla çok kötü bir dünya hediye ettik. Eğer bu memlekette demokrasi varsa ve de müslümansan, "Komşun aç iken sen aç yatamazsın.", müslüman insan paylaşmasını bilen insandır. Peygamber efendimizih hadis-i şeriflerine bakıp, ellerini vicdanlarına koysunlar.

Kesinlikle hayır! Ben politikacı değilim, siyasetten anlamıyorum. Ama bildiğim birşey var ki o da bu dengesizlik en kısa zamanda düzeltilmeli. İnsanlar hak ettiklmeri mutluluğa eriştirmeliyiz. Çocuklarımızı Avrupalı'lar gibi yetiştiriyoruz. Hayır! Çocuklarımızı asil bir Türk olarak yetiştirmeliyiz. Bu sözümün altında çok derin bir mana var. Yani her insan son model arabaya binmek zorunda değil, her insan çok lüks bir dairede oturmak zorunda değil. Her insan önce dürüst, ahlaklı, vergisini veren, askerliğini yapan, vatanına, bayrağına sahip çıkan biri olmalı. Aksi taktirde yaşamanın değeri yok!

AB'ye ancak sanatımızla girebilriz, başka şansımız yok. Paran yok, pulun yok, tabii güzellikleri mahvetmişin, geçmişten gelen atalarımızın, büyük Osmanlı devletinin padişahların, tarihte yaptığı değerli eserleri koruymamışsın, 'Taşı toprağı altın" dediğin İstanbul'un kıymetini bilememişsin. Ne taşını, ne toprağını bırakmışsın. Bu şartlarda Avrupa Birliği'ne girmek için hiç umutlanmayalım. Zaten ben gerçek Türk kimliğine sahip olabilirsem Avrupalı'dan üstünüm. Yani buna ihtiyacım yok. Ama Türk milleti aklını başına toplayacak. Bu çok önemli.

Lale BAKINDI / İSTANBUL

Türkiye'de yaşanan ekonomik ve siyası sıkıntıların giderek büyümesinden endişe ettiğini söyleyen Yeliz, "Her saniye Ulu Önder Atatürk ve savaşta ölen askerlerimizi düşünüp, ülkemizi başımızın tacı yaparak yaşamalıyız" dedi

İLK plağını 17 yaşındayken yapan ve bir dönem müzik dünyasında fırtına gibi esen şarkıcı Yeliz, 10 yıl ara verdiği müzik camiasına geri döndü. Show TV ekranında yayınlanan 'Şarkı Söylemek Lazım' adlı yarıymada performansıyla göz dolduran başarılı şarkıcıyla yeni projeleri ve ülke gündemi üzerine keyifli röportaj yaptık.

Evet! Yıllardır beklemenin ödülünü yaşıyorum. Evde oturduğum yıllarda her sabah dua ediyordum: "Allah'ım bana öyle günler getir ki ayağımın altı yarılsın" diye. Hakikatten de yarıldı.

Şimdilerde 'Şarkı Söylemek Lazım' adlı yarışma devam ediyor, kaset çıkmak üzere. Mayıs'ın ortasında çıkacak. Çok güzel bir albüm oluyor.

Yok. İçinde sadece "Yalan" adlı parça var. Kasette bazı sürprizler de var. Onları şimdi söylemeyeyim. Haftasonları Kokosh adlı kulüpte sahne alıyorum. Bunun haricinde bayi toplantıları, ekstralar var. Zaten yarışma bütün vaktimi alıyor.

Doğru git gide daha iyi olmaya başladık. Oradaki partnerlerin içinde müzikle, sahneyle ilgisi olmayan tek ismi Semih Saygıner. O çok ayrı bir dalda usta. Milli bayrağımızı 40-50 kere göndere çektirmiş, Milli Marşımızı söyletmiş dünya şampiyonumuz. Bu işle hiç alakası olmamasına rağmen sporculuğun getirdiği disiplinle çok düzenli çalışıyor. Ben de şanslıyım böyle bir partnerim olduğu için. Ayrıca sesi de çok güzel. Şarkı söylemeye çok meraklı ve hevesli. Daha iyi söylemeye başladı inşallah yarışmayı birincilikle tamamlarız.

Ben özel hayatımı hiç gündeme getirmedim. Getirecek olsam evde oturduğum zamanlarda yapardım. Kendimi acındırırdım ama bunu yapmadım. Biz böyle yetişmedik çünkü bizim kendimize saygımız var. Şimdi bu röportajdan sonra diyecekler ki, "Sen de ortaya çıkıp ağladın." Ben bir kere ağladım. O da çocuğumla ilgiliydi. Benim en bam telim olan soruydu. 1991 yılında 7 aylık bebeğimi kaybetmiştim o yüzden ağladım. Ben zaten rol yapamam, yalan söylediğim zaman her şeyi birbirine karıştırırım.

Kesinlikle! İnsanlar beni öyle bir gönüllerine koymuşlar ki nereye gitsem herkes beni üzmemek için, kırmamak için ellerinden geleni yaptılar. Hepinize çok teşekkür ederim. Sabah programlarından tutun da hangi televizyon programına gittiysem beni çok mutlu ettiler. Basın ve televizyoncu arkadaşlar çok anlayışlı ve vicdanlılar. Bir gün Yonca bana, "Kızım sen nasıl birşey yapmışsın. Kime sorduysam kaset için yardım etmeye hazır" dedi. Bu mesleğe başlarken babam bana bir tek cümle söyledi,"Kızım sana güveniyorum. Yatağına yattığın zaman vicdanın rahat olarak uyuyacak şekilde yaşa" dedi. Allaha çok şükür böyle de oldu.

Kazanmıştım. Ama yaşadığım aksiliklerden sonra evim, arabam, herşeyim gitti. Sonra tekrar para biriktirdim. O zamanlar 'Sel Suyu' diye bir parça yapmıştım. Evimi sel suyu bastı. Sokakta kaldım. Herhelda bana para biriktirmek yaramıyor. Allah inşallah bundan sonra bana para biriktirmeyi nasip eder. Benim yükseklerde gözüm yok. Anneme, babama ev almak istiyorum bir tek. Ben kendi kendimi idame ettiririm.

Ay yok değilim!

Tabii ki var ama çok eskiden olduğu gibi düşünmeden yapmıyorum. İhtiyacım olduğu zaman alıyorum. Eskiden olsa her gün çıkıp bir şeyler alırdım. Maalesef her kadında olduğu gibi bende de çocukluğumdan bu yana ayakkabı tutkusu var.

Farklı. Bu ayrımı yapamayan arkadaşlar zaten çok mutsuz oluyorlar. Eğer bunu ayırırsanız mutlu olabilirsiniz. Mesela ben sabahları köşedeki manavla da konuşuyorum hiç birşey değişmiyor. Burdaki işportacı da arkadaşım, dükkan sahipleri de arkadaşım. Hepsi benim başarımla mutlu oluyorlar. Ben neleriyim ki onların? İnanıyorum ki üzerimde onların çok hayır duaları var. İstediğin kadar paran olsun, ilk önce insan olmak lazım. Allah'a çok şükür biz varlığı da, yokluğu da görerek yetiştiğimiz için öyle evmiş, eşyaymış komplekslerim hiç yok. Oturacak kadar, yiyecek kadar, yatacak kadar... Tabii ki herkes lüks yaşamayı ister. Allah yeter ki insanı gördüğünden eksik etmesin.

Tabii ki eğitim... Çok büyük bir uçurum var. Bir Bağdat Caddesi'ne bakıyorum, bir de çekimlere gittiğim zaman İkitelli taraflarına bakıyorum. İnanılmaz bir uçurum var. Yarın korkusu var ülkemizde! Hiç kimsenin hayatı garanti değil. Dışarıdaki ülkelerde devlet herkesin hayatını garanti ediyor, çalışsa da çalışmasa da... İngiltere'de dul çocuklu bir kadın devlet tarafından garanti altına alınıyor. Ama bizde böyle birşey yok. Herkes kendi çabasıyla kendini garantiye almak zorunda...

Maalesef. Bu da insanları negatif olmaya zorluyor. Çünkü aç o kadar insanımız var ki... Bu duruma çok üzülüyorum. Allah herkese akıl vermiş ama haksızlıklar da olmuyor değil. Bir de biz her şeyi devletten bekliyoruz. Biraz da biz kendimizi yetiştirelim. Bir kere çok tepkisiz bir halkız. Biraz tepki göstermeliyiz. Korkak olmamamız lazım. Korkak ürkek olduğun zaman zaten 1-0 mağlup başlarsın. Cesaret her zaman başarının getirisidir. İnançlı ve cesaretli olmak gerekir. Millet tepkisini göstersin. Dünyanın en demokratik ülkesinde yaşıyoruz. Canım Atatürk'üm bize öyle bir ülke hediye etmiş ki bence her saniye Atatürk ve savaşta ölen askerlerimizi düşünüp, ülkemizi başımızın tacı yaparak yaşamamız lazım.

Öyle ama nasıl bakarsak bakalım değişen birşey olmuyor ki... Ben çocukken de böyleydi kaç yaşına geldim hala böyle. Artık olan olmuş. Yapmadan düşüneceksiniz. Sonra iş işten geçiyor. Bir dengeleme yapılsa, herkes 'yarın ben ne olacağım' demeden yaşasa... Bence memur ve işçi kısımı en büyük sanatkarlar. Büyük bir başarı.

Yalnız hayat pahalılığı değilki... Her geçen gün insani ilişkiler, güzellikler, akrabalıklar tükeniyor. İnsanları birbirinden koparan tabii ki hayat pahalılığı. Git gide katılaşıyoruz. En ufak birşeyde insanlar hassaslaşırdı fakat hayat artık çok ağırlaşmaya başladı. Ben tek başına yaşamama rağmen inanılmaz zorlanıyorum. Mesela reklamlarda gördüğümüz renkli yiyecekleri yiyebildiğimiz halde biz özeniyoruz, o çocuklar izleyince ne olacak? Ekonomist değilim ama bir şekilde bir formül bulunmalı. İnsanların garantisi olsun. Bu çok önemli birşey. İnsanlar mutlu olmayı hak ediyor.

Ben AB'ye girebileceğimize pek inanmıyorum. Avrupa demek onlar gibi olmak değil. Biz Türk'üz. Yüzyıllardır kendimize ait o kadar güzel geleneğimiz, kültürümüz, adetlerimiz var ki bence oraya bu zenginliklerimizi kullanarak girmeliyiz. Marifet, onlara uyarak, taviz vererek değil, kendimizi geliştirerek dahil olmak. 'Biz buyuz, böyle de geliriz' demek. İnsanların hayat garantisi olmalı, yarın garantisinin olduğunu görmek çok önemli. İnsanlarımızın biraz da vicdanlı olması lazım. O kadar çok cahil var ki, Avrupa'da yok mu? Var ama azınlık...

Kesinlikle! İşte onu düşüneceğine bende beynimi geliştirip onun önüne geçeyim diye yada kendimi nasıl aşayım diye düşünmeli. Bir insan daima kendinle yarış halinde olmalı. Hep ileri! Kendine acıyarak oturursan hiç birşey olmaz. Ben Ata'mın rahat uyumasını, kemiklerinin sızlamamasını istiyorum. Bu noktanın özellikle altını çizmek istiyorum. Lütfen, atamızın kemiklerini sızlatmayalım.

Kesinlikle yanlarındayım. Demokrasi adına, Atatürk ve şehitlerimiz adına yapılan herşeyi ben kanımın son damlasına kadar destekliyorum.

İnşallah! ülkemiz için hayırlısı olsun. Ama benim ülkem Atatürk ülkesi.

Türk Pop Müziği'nin sempatik ismi Yonca Evcimik, kolay yoldan ünlü olmaya çalışan insanlara anlam veremediğini söyleyerek, "Önemli olan şan, şöhret değil, ileride iyi hatırlanmak. Ülkemiz adına başarılı işler yapmak" dedi

1991 yılında çıkardığı 'Abone' adlı albümüyle Türk Pop Müziği'nin starları arasına giren şarkıcı Yonca Evcimik, 7'den 70'e her yaştan hayran kitlesine sahip. Güçlü yorumu ve başarılı müzik çalışmalarıyla beğeni toplayan Evcimik, 1994 yılında Türkiye'deki ilk single albümü çıkararak fark yarattı. Ardından gelen albümleriyle de adından söz ettiren sanatçı ile geçtiğimiz yıllarda açtığı Yonca Evcimik Okulu'nda keyifli bir röportaj yaptık.

Okulumda bir yıllık bir konservatuara hazırlık programı, iki yıllık sertifika programları , güzel sanatlar lisesi ve üniversiteye

Bunun sırrı; kendinizle barışık olmak. Onun yanında kendine güvenmek. Bir yola çıkarken "Ben bu işi layığıyla başaracağım" diye çıkıyorum. Zaten bir şeye inanmak başarmanın yarısıdır. Hayat felsefem; insanların mutlu olacakları şeyleri yapmaları gerektiğini düşünüyorum. İnternasyona inanıyorum ama bilemeyiz tabii. Doya doya anı yaşamak... Bu çok kolay yapılacak birşey asla değil. Rahmetli babamı kaybettiğim gün bir değiştim, sonrada 1999 yılındaki depremi yaşadıktan sonraen ufak bir şeyi kafama takıp, üzüldüğüm zamanlar o günleri hatırlıyorum ve bunlar yalan diyorum. Doğru olan ne şan, ne şöhret, ne de para-pul... Bunların hiçbirisi kalıcı değil... Dolayısıyla en önemlisi; sevgi, aile, sevdiklerimizle berabar olmak ve anın tadını çıkarmak. İstediğiniz zaman istediğiniz şeyi yapabilme özgürlüğüne sahip olmak çok önemli. Bunun maddi güçle alakası yok. Mutlu olduğunuz yerde olmak, çocuklarınızla aynı yerde olmak ve bu şekilde hayatın tadını çıkarmak...

Teşekkür ederim ama bu olay bence genetik. Bir de ufak tefek insanların böyle bir avantajı oluyor. Kendimle barışığımdır, aynalarla alakam yoktur, makyaj yapmaktan hoşlanmıyorum. Bundan üç sene öncesine kadar düzenli olarak bir krem bile kullanmıyordum. 3 sene önce bir göz altı kremi ve nemlendirici kullanmaya başladım. Bence bu tarz şeylere artık çok genç yaşta başlanılıyor. Bir çok krem kullanmanın insanları daha çok yorduğunu düşünüyorum. Çok fazla cildimi yormuyorum belki bunla da ilgisi vardır. En önemlisi çok sevdiğim bir işi yapıyorum. Dünyaya bir daha gelsem yine aynı işi yapardım.

Kadınlar artık her şeyin kolayına kaçıyorlar. Daha gencecik kızların düşüncesi şu; ben çalışmayayım, zengin bir koca bulayım, marka giyineyim... Nereye gidecek bu böyle bilmiyorum. Herkese meşhur olma hastalığı geldi, zengini-fakiri, yaşlısı-genci, kültürlüsü-kültürsüzü herkese meşhur olmanın peşinde. Kadınlar başlarına ne gelirse gelsin kendi ayakları üzerinde durabilmeli. Pes etmeden yollarına devam etmeli. Emeksiz yemek olmaz

Tabii ki de. Ama bu sırf Türkiye'yle alakalı değil. Dünya da böyle. Kirlenme kesinlikle söz konusu dünya genelinde. "Secret" diye bir kitap var hatta DVD leri de var. Senelerden beri okuduğumuz felsefe kitaplarının pasife indirilmiş hali. Çünkü bazı felsefe kitaplarının bir satırını bir kere okusanız bile anlayamazsınız. Psikiyatrlar, psikologlar, yazarlar, Kuantum fizikçiler hazırlamışlar. Umudun olduğunu insanlara aşılamak için yazılmış. O kadar yalın bir dille anlatılmış ki herkesin o kitabı okuması yada DVD sini izlemesi lazım. Takrar umutlarımızın peşinden koşalım. Kitapta diyor ki: "Umut, mıknatıs gibidir. Ne çağırırsan, o gelir" diyor. Eğer gerçekten çok istersen birşeyi, bunun içinde çalışırsan temiz kalbinle olmayacak hiçbirşey yoktur. Önce hayal et, olmuş gibi davran, olur zaten. Bu kitap Avrupa'da çok yoğun okunan bir kitap. İnsanlık temizlenmeli ki doğru şeyler yapılsın.

Zaman zaman çok yoğun spor yapıyorum sonra bir şey oluyor ipin ucunu kaçırıyorum ve bırakıyorum. Yürümeye karar veriyorum 10 gün deli gibi yürüyorum... Zaman geliyor gramlarla besleniyorum sonra bırakıyorum. Bundan 1-2 ay önce benimle ilgili bir haber çıktı. Yonca Evcimik, Bodrum'daki çiftliğini okulunu kapatmamak için sattı. Külliyen yalan. Nereden çıktığını da bilemiyoruz. Aslanlar gibi ayakta duruyorum, okulumuzda çok iyi gidiyor. Allah korusun ama başıma gelecek en kötü şey de bile satmayı düşünmediğim bir yerdir Bodrum'daki evim. Günün birinde işimi bıraktığımda kendimi atacağım yerdir orası.

Aslında benim televizyon önünde olan bir insan olarak 3-4 kilo fazlam var. Çünkü ekran 5 kilo koyuyor sizin üstünüze zaten. Ben kendimi ekranda gördüğüm zaman kesmek istiyorum. Dolayısıyla 3-4 kiloyla devamlı boğuşuyorum. Çok iştahlıyım ve yemek yemeyi çok seviyorum, yemek ayırt etmem, bir fast-food delisiyimdir. Gün geliyor deliriyorum ve her sıradan kadın gibi rejim yapıyorum.

Lale BAKINDI / İSTANBUL